De Antarctische blauwe vinvis is de grootste ondersoort van het grootste dier op aarde, en het is een van de walvissen die het moeilijkst te zien zijn vanaf een expeditieschip. Ja, er zijn blauwe vinvissen in Antarctica: ze voeden zich in de Zuidelijke Oceaan gedurende de zomer, precies in de maanden dat de cruiseschepen varen. Maar volgens schattingen telt de totale populatie minder dan 2.000 tot ongeveer 3.000 dieren, dus een waarneming is mogelijk, maar nooit iets waar je een reis omheen moet plannen.
Deze gids geeft je de cijfers die er zijn, geeft duidelijk aan welke er niet zijn, en laat zien waar de best gedocumenteerde waarnemingen vandaan komen. Als je eerst data wilt kiezen, begin dan met onze gids voor de de beste tijd om Antarctica te bezoeken en kom dan terug zodra je even tijd hebt.
Wat is de Antarctische blauwe vinvis?
De Antarctische blauwe vinvis (Balaenoptera musculus intermedia) is de ondersoort van de blauwe vinvis uit de Zuidelijke Oceaan, die soms ook wel de ‘echte blauwe vinvis’ wordt genoemd. Volgens de Amerikaanse National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA), geraadpleegd in oktober 2026, kan deze ongeveer 110 voet, ofwel 33,5 meter, lang worden, waarmee hij langer is dan de blauwe vinvissen van de Noord-Atlantische Oceaan en de Noordelijke Stille Oceaan, die ongeveer 90 voet lang zijn. Volgens het Australische Antarctische Programma woog de zwaarste blauwe vinvis ooit bijna 200 ton.
Nog drie feiten die verklaren waarom het puur geluk is als je er een ziet:
- Het eet bijna maar één ding. Het Australische Antarctische Programma beschrijft de Antarctische blauwe vinvis als een van de meest kieskeurige voedselzoekers in de Zuidelijke Oceaan, die doorgaans uitsluitend Antarctisch krill eet. Hij kan tot 50 ton water en krill in één hap inslikken en houdt alleen het krill over.
- Niemand weet waar het broedt. Volgens dezelfde bron zijn de voortplantingsgebieden van de blauwe vinvissen op het zuidelijk halfrond onbekend; men vermoedt dat deze zich in de diepe tropische wateren van de Stille, Atlantische en Indische Oceaan bevinden. De walvissen die zich in Antarctica voeden, vormen slechts een deel van het jaarlijkse verhaal.
- Het gaat heel lang mee. De NOAA schat de levensduur op 80 tot 90 jaar, dus het herstel na de walvisvangst wordt gemeten in decennia, niet in seizoenen.
Hoe groot is een blauwe vinvis uit Antarctica?
De Antarctic and Southern Ocean Coalition geeft een gemiddelde lengte van 88 voet, ongeveer 27 meter, en een record van 98 voet, ongeveer 30 meter. Het Australian Antarctic Program beschrijft een gevlekte grijze huid die er onder water lichtblauw of aqua uitziet, met een patroon dat uniek is voor elk dier, en de NOAA beschrijft een lang, slank lichaam met een kleine rugvin. Dat zijn de twee kenmerken waar je op moet letten als er een aan de oppervlakte komt: een zeer lange, lichte rug en een zeer kleine vin.
Dus ja, de Antarctische blauwe vinvis is groter dan de blauwe vinvissen die je misschien elders hebt gezien. Volgens het Australische Antarctische Programma wordt de dwergblauwe vinvis ongeveer 25 meter lang en komt hij nooit ten zuiden van 50 graden zuiderbreedte voor, dus de twee soorten komen elkaar niet tegen in de Antarctische wateren. Een pasgeboren Antarctisch blauwwalviskalf weegt volgens dezelfde bron ongeveer 2,5 ton, en tegen het einde van de zoogperiode kan het wel 100 kilogram per dag aankomen. De NOAA schat het gewicht van een volwassen Antarctische blauwe vinvis op meer dan 330.000 pond, ongeveer 150 ton, en zegt dat hij tijdens het eten en zwemmen met een snelheid van ongeveer 5 mijl per uur (8 km/u) voortbeweegt, met korte sprints van meer dan 20 mijl per uur (32 km/u).
De wildlife- en ijskalender van Zuid-Amerika & Antarctica
Stem je reis af op wat je het liefst wilt zien: walvissen, pinguïns en gletsjers in drie landen en Antarctica, maand per maand, en hoe hun seizoenen samenvallen als je regio's combineert.
Hoeveel blauwe vinvissen zijn er nog in Antarctica?
Minder dan iedereen zou willen, en de bronnen zijn het niet eens over het aantal:
| Bron | Wat er staat |
|---|---|
| Australisch Antarctisch Programma (pagina bijgewerkt in december 2024) | Waarschijnlijk minder dan 2.000 |
| WWF UK (artikel van februari 2020) | Ongeveer 3.000 in 2018 |
| Internationale Walvisvangstcommissie (IWC) | Minder dan 1 procent van de populatie van vóór de walvisjacht; ondersoort die als „ernstig bedreigd” is aangemerkt |
De reden hiervoor is de walvisvangst. Volgens de IWC zijn er op het zuidelijk halfrond meer dan 300.000 blauwe vinvissen gedood, waarvan bijna 30.000 alleen al in het seizoen 1930-1931. De regering van Zuid-Georgië, die verslag doet van het werk van de British Antarctic Survey, schat het aantal gedode blauwe vinvissen in de wateren rond dat eiland op meer dan 42.000. Volgens de IWC en het Australian Antarctic Program werd de jacht op blauwe vinvissen halverwege de jaren zestig verboden, en in 1994 richtte de IWC het Southern Ocean Whale Sanctuary op boven de zomerse voedselgebieden, aldus de Antarctic and Southern Ocean Coalition.
Het herstel is reëel, maar verloopt traag. Het WWF beschrijft de Antarctische blauwe vinvis als een soort die zich zeer langzaam herstelt van de walvisvangst in de twintigste eeuw.
Waar kun je blauwe vinvissen zien in Antarctica?
De best gedocumenteerde plek is niet het Antarctisch Schiereiland. Het is Zuid-Georgië, een sub-Antarctisch eiland in de Zuid-Atlantische Oceaan dat centraal stond in de walvisvaart. Tussen 10 en 30 januari 2020 registreerde een team van de British Antarctic Survey dat de wateren rond het eiland in kaart bracht, 36 keer blauwe vinvissen, naar schatting 55 dieren, voornamelijk voor de zuidkust, aldus de regering van Zuid-Georgië. Het WWF noemde de telling ongekend na drie jaar onderzoek.
Bekijk dat cijfer voor wat het is. Het is afkomstig van een toegewijd onderzoeksteam dat met akoestische apparatuur gedurende ongeveer drie weken zeer regelmatig blauwe vinvissen heeft waargenomen. Het geeft aan dat de walvissen terugkeren naar Zuid-Georgië. Het zegt niets over hoeveel walvissen een passagier vanaf het dek ziet.
| Waar | Wat uit de gegevens blijkt | Wat dit voor uw reis betekent |
|---|---|---|
| Zuid-Georgië | 36 waarnemingen en ongeveer 55 dieren in januari 2020, voornamelijk voor de zuidkust | De best gedocumenteerde plek. Twee van onze zeiltochten doen deze plek aan, met een verblijf van drie en vier dagen op het eiland |
| Het Antarctisch Schiereiland en de Zuidelijke Shetlandeilanden | We hebben geen gepubliceerde waarnemingscijfers van welke instantie of exploitant dan ook kunnen vinden | Beschouw een blauwe vinvis als een extraatje, niet als een reden om te boeken |
| Rosszee | Het Australische Antarctische Programma meldt dat er blauwe vinvissen zijn waargenomen in de buurt van 78 graden zuiderbreedte, ver in het zee-ijs | Veel verder dan waar de Peninsula-afvaarten naartoe gaan |
We zullen geen percentage voor het schiereiland noemen, omdat niemand dat publiceert. Tijdens de klassieke elfdaagse zeiltocht vanuit Ushuaia brengen we vier van die dagen door op het schiereiland en de Zuidelijke Shetlandeilanden, zoals we in onze Reisschema door Patagonië en Antarctica. De rest is de Drake-passage.
Wanneer is de beste tijd om blauwe vinvissen in Antarctica te zien?
De zomer, en dat is zo nauwkeurig als op basis van het beschikbare bewijsmateriaal kan worden vastgesteld. Volgens de Antarctic and Southern Ocean Coalition voeden Antarctische walvissen zich in de Zuidelijke Oceaan wanneer de planktonbloei in de zomer krill aantrekt, en het enige gedateerde onderzoek naar blauwe vinvissen dat we hebben gevonden, bij Zuid-Georgië, vond plaats in januari. Schepen varen van eind november tot maart naar het schiereiland.
Geen enkele instantie publiceert maandelijks waarnemingen van blauwe vinvissen. Wat we je wel kunnen vertellen, is wanneer het walvis spotten in het algemeen zijn hoogtepunt bereikt: de krillstand is in februari op zijn hoogst, en onze de beste tijd om Antarctica te bezoeken In deze gids wordt uitgelegd waarom die maand geschikt is voor reizigers die meer van walvissen houden dan van pinguïns. Zie voor de temperaturen en de daglichtduur per maand Het weer op Antarctica, maand per maand.
Welke walvissen zul je dan wel zien?
De walvissen waarop je kunt rekenen, zijn andere soorten. In februari worden op het schiereiland regelmatig bultruggen, dwergvinvissen, vinvissen en orka's gezien, zoals de touroperators die we in onze maandelijkse gids noemen aangeven, en het zijn de bultruggen die uit nieuwsgierigheid de zodiacs naderen. Als je speciaal voor de walvissen komt, zijn februari en maart de maanden waar je naar moet informeren.
Welke van onze afvaarten gaan naar Zuid-Georgië?
Twee van de Antarctische cruises die wij aanbieden, beide georganiseerd door Quark Expeditions, omvatten een bezoek aan Zuid-Georgië. De 18-daagse cruise vanuit Ushuaia brengt drie dagen door op het eiland, in de omgeving van Grytviken en het graf van Shackleton, en vier dagen op het Antarctisch Schiereiland. De 23-daagse cruise voegt daar de Malvinas (Falklandeilanden) en vier dagen op Zuid-Georgië aan toe, en steekt de Antarctische Cirkel over als de omstandigheden dat toelaten.
Geen van beide belooft blauwe vinvissen, en wij ook niet. In de reisschema's wordt melding gemaakt van dwergvinvissen tijdens de Zodiac-tochten en het uitkijken naar walvissen op zee. Wat ze je bieden, is tijd op de enige plek waar recentelijk walvissen zijn waargenomen, iets wat een zeiltocht die zich uitsluitend tot het schiereiland beperkt, niet kan bieden.
Hoe je de kansen kunt interpreteren voordat je een weddenschap plaatst
Drie vragen hebben meer invloed op hen dan wat dan ook:
- Wordt Zuid-Georgië in het reisschema opgenomen? Het is de enige plek waar recent blauwe vinvissen zijn waargenomen, en een zeiltocht die alleen langs het schiereiland voert, gaat daar niet heen.
- In welke maand vaart het uit? De walvissen komen naar het water om in de zomer te eten, dus een reisperiode van december tot maart is de juiste keuze.
- Wat legt het expeditieteam vast? Vraag of het team waarnemingsverslagen bijhoudt van blauwe vinvissen op die route. Een team dat daar geen antwoord op kan geven, zegt daarmee iets.
De Antarctische blauwe vinvis op één pagina
- Wat het is: de grootste ondersoort van de blauwe vinvis, met een lengte van maximaal ongeveer 110 voet, die zich bijna uitsluitend voedt met Antarctisch krill.
- Hoeveel zijn er nog over: minder dan 2.000 tot ongeveer 3.000, afhankelijk van de bron, en minder dan 1 procent van de populatie van vóór de walvisjacht.
- Waar het is opgenomen: 36 waarnemingen, ongeveer 55 dieren, voor de zuidkust van Zuid-Georgië in januari 2020.
- Wat je kunt verwachten op het schiereiland: andere walvissen, met als extraatje een blauwe vinvis.
- Als blauwe vinvissen je na aan het hart liggen: Kies een zeilreis waarbij Zuid-Georgië is inbegrepen, zoals onze reisschema's van 18 en 23 dagen.
Als je al een aantal data in gedachten hebt, Laat ons weten wanneer je op reis gaat en wat je het liefst wilt zien, en wij zullen u vertellen welke afvaarten daarvoor geschikt zijn.
Door mijn professionele achtergrond heb ik uitgebreide vaardigheden in het identificeren en karakteriseren van doelgroepen, waardoor ik de behoeften, voorkeuren en specifieke gedragingen van elk segment begrijp om effectieve strategieën te ontwerpen die bijdragen aan het succes van de communicatiedoelen van de organisatie.
Ik werk aan de creatie van digitale content en het ontwerp van verhalen voor bedrijven in de reis- en toerismesector, waarbij ik een belangrijke bijdrage lever aan de promotie van bestemmingen, diensten en exclusieve ervaringen, met een positieve impact op de merkperceptie.
Tijdens mijn loopbaan heb ik gedegen ervaring opgedaan in projectplanning en -beheer, en ik heb een passie voor onderzoek en gegevensanalyse, vooral gericht op de ontwikkeling van gebruikersgerichte producten.
Mijn ervaring omvat de ontwikkeling en implementatie van duurzame praktijken in processen, voor het bouwen van oplossingen die een positieve impact hebben op zowel sociaal als milieugebied.
Ik ben altijd toegewijd om effectieve oplossingen te ontwerpen, uitdagingen aan te pakken en bij te dragen aan de groei en ontwikkeling van teams en organisaties met een holistische en duurzame aanpak.
0 Commentaar